السيد محسن الخرازي (مترجم: امين زاده)

54

سخنى پيرامون توسل (فارسى)

2 . ترمذى ، سنائى ، بيهقى ، طبرانى با سند صحيح از عثمان بن حنيف ( كه صحابى مشهور است ) روايت كرده‌اند : مردى نابينا به محضر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، و عرض كرد : از خدا براى من طلب عافيت كن . حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : اگر خواستى دعا مىكنم و اگر خواستى صبر كن اين براى تو بهتر است . عرض كرد : دعا كنيد . او را امر كردند كه نيكو وضوء بگيرد و اين گونه دعا كند : پروردگارا : همانا از تو درخواست مىكنم و به واسطه پيامبر رحمت تو محمد صلّى اللّه عليه و آله به سوى تو روى مىكنم ، اى محمد همانا به واسطه تو به پروردگارم روى آوردم ، به جهت حاجتى كه دارم ، براى اين كه حاجتم را برآورد . پروردگارا شفاعت او را در مورد من بپذير . پس ( از دعا كردن ) ايستاد در حالى كه بينا شده بود « 1 » . 3 . حموينى در فرائد السمطين از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده : آن‌گاه كه خداى متعال آدم عليه السّلام را آفريد و از روح خود در او دميد . آدم متوجه سمت راست عرش شد ، پس اشباح از پنج

--> ( 1 ) . سنن الترمذى ، ج 5 ، ص 569 ، حديث 3578 ، دار احياء التراث العربى بيروت المعجم الكبير نوشته برانى ، ج 9 ، ص 31 ، حديث 8311 ، دار احياء التراث العربى ، بيروت .